تاریخچه گیتار کلاسیک

"گیتار" یک دسته عمده از گچیان است که متعلق به گچیان است. در اوایل قرن هشتم و نهم، گیتار عربی و لاتین وجود داشت و اولین گیتار موسیقی، اولین بار در قرن 13 توسط پادشاه آلفونوس X از castile.در قرن پانزدهم، زیرمجموعه دیگری از سیستم لووت، گیتار رشته ای، شروع به افزایش کرد، به تدریج گیتار اصلی عربی را منسوخ کرد، در حالی که گیتار لاتین به bivira تبدیل شد. محبوب ترین دوره در اسپانیا بین 1535 و 1578 بود لوت همچنین پایه و اساس موسیقی کلاسیک را در قرن شانزدهم بنا نهاد و همچنان در دسته های زیر لوته قرار دارد.

قبل از رنسانس، توسعه لور ضعیف بود. با ایجاد و بهبود مستمر نوازندگان. با رنسانس، در قرن شانزدهم، گسترش لووت و بیوایرا بی سابقه بود. تعدادی از نوازندگان و آهنگسازان ظاهر شدند. در باروک دوره به علت عملکرد آسان گیتار اسپانیایی، بسیار محبوب در میان مردم بوده است. در طول این دوره، وضعیت قابل توجهی به دست آورد و پدر بزرگ "موسیقی" باخ و عاقلانه تولید کرد. این دو کمک به موسیقی لوتوری بی نظیر بی نظیر بودند .Lute، bivira و ظهور بعد از گیتار، انواع مختلفی از رشته های گیتار هستند که همگی تقویت و توسعه یافته از لحاظ رپرتوریا، تکنیک های بازی و تکنیک های تولید هستند.
قبل از دوره کلاسیک، "گیتار" چهار رشته پیچیده و پنج رشته پیچیده داشت. نقص رشته های پیچیده این بود که تعداد زیادی از رشته ها برای تنظیم بسیار دشوار بود، بنابراین شکل بهبود یافته پنج رشته تک آهنگ به زودی محبوب شد. در سال 1790، آلمانی ها رشته ششم را اضافه کردند و تنظیم شش رشته از جریان EADGBE اولین بار در دسترس است. شکل دادن به فرآیند سخت افزار گیتار کلاسیک از بهبودی ساخته شده توسط luthiers اسپانیایی در اواسط قرن نوزدهم ساخته شده است که طول رشته استاندارد 65cm را تعیین کرد. در سال 1946، دانشمند امریکایی برت اووواستین رشته های نایلونی را توسعه داد و آنها را به بهبود مواد رشته ای از گیتار کلاسیک، هارپ، لوت و غیره. رشته های نایلون می تواند نه تنها مقاومت در برابر تنش بیشتر و تغییرات جسمی جسورانه، بلکه همچنین طولانی تر زندگی می کند، به شدت بهبود صدا و حجم گیتار های کلاسیک، و تقریبا به طور کامل جایگزین رشته های شکننده تر روده.